الله نور است و من نقطه زِ آن نور نیَم

الله خالق بیابان  و من ریگ بیابان نیَم

خدا خالق بیابان  است و من ریگ بیابان نیَم

خدا خالق نور است و من نقطعه ز آن نور نیَم

عشق الله مثل ظرف عسلی است که عاشق مشتاق خود را به آن ظرف عسل نزدیک و نزدیکتر می کند و از شهد شیرینش می نوشد و در کنار معشوق زیباترین حس زندگی یعنی عشق را تجربه می کند.

حسی را که عاشق خدا به معشوقش الله دارد هرگز با کلام نمی توان آن را توصیف نمود بلکه با بیان احساسات پاکش می تواند آین حس شیرین را به عشقش خدا ابراز نماید و به معشوقش خدا بگوید که در این دنیای فانی هیچ عشقی را با عشق معشوقم خدا معاوضه نمی کنم و تنها عشق خدایم به من آرامش روحی می دهد وباعث می شود که چند صباح زندگی را به آسودگی طی کنم تا که زمان موعود فرا رسد و به سوی اللهم پر کشم و در کنار معشوقم به آرامش آبدی رسم

در زندان عشقت شدم اسیر ای خدا

در آن اسارت هرگز نشوم حقیر ای خدا 

            .......................                

زنجیر اسارت به گردن کشم ای خدا

اازان اسارت هرگزنشوم سیر ای خدا

هر که عشق را کند انکار ندارد دلی

بجای دل در سینه دارد کوه سنگی

معشوق صید و عاشق صیاد

عاشق صید کند معشوق با فریاد